سلام دوستای گلم امیدوارم حالتون خوب باشه
من یه چند وقتی نمیتونم نت بیام و شمام تو این چند وقت از اپای
من بی بهره میمونین
در هر صورت ببخشین اگه واسه اپ کردنم نتونستم خبرتون کنم
دوستون دارم. مواظب خودتون باشین
دلم واسه همتون تنگ میشه
بووووووووووووووووووووووووووووس
سلام دوستای گلم
اینم از اخرین آپ سال ۸۸
از همتون ممنونم که بهم سر میزنید.پیشاپیش عیدرو هم بهتون
تبریک میگم.امیدوارم سال ۸۹سال خوبی باشه واستون.
همچنین تعطیلات خوبی داشته باشین نه نه داشته باشیم.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
من نوشتم از دنیا اون نوشته بی رحمه.. من نوشتم از قسمت اون نوشته
سرگرمه.. من نوشتم از دردم از شبای بی خوابی.. اون نوشته از عشق و
لحظه های بی تابی.. من نوشتم از تقدیر خیلی وقته مأیوسم.. اون نوشته
اشکاتو دونه دونه می بوسم.. من نوشتم از بازی از یه بازی ساده. . اون
نوشته آروم باش حلقه هم فرستاده.. من نوشتم از غصه تر شدم من از
بارون. اون نوشته صبرت کو؟صبر لیلی و مجنون.من نوشتم اینجاها آدم آهنی
داره اون نوشته چشم تو کلی روشنی داره.. من نوشتم از عکساش تو یه
آلبوم قرمز اون نوشته تنها تو جز تو با کسی هرگز.من نوشتم از ترسم از وفا
که کمیابه..اون نوشته از دوریم شب با گریه می خوابه..من نوشتم از دوریت
برگ خاطرم زرده..اون نوشته همخونت این روزاس که برگرده..من نوشتم از
رفتن وعده های پنج عصر..اون نوشته از گلها می سازم برات یه قصر.. من
نوشتم از حالم از موهای آشفته.. اون نوشته که قلبش قصمو براش گفته..
من نوشتم از حرفا که تحملش سخته .. اون نوشته که با صبر عاشقانه
خوشبخته.. من نوشتم از این شهر از غماش که پر رنگه..اون نوشته از دوریم
بدجوری دلش تنگه..من نوشتم از ابرا از اونا که اون بالان..اون نوشته مثل ما
خیلی آدما تنهان..من نوشتم از عشقم که براش نهایتی نیست.اون نوشته که
بشمار مختصر فقط تا بیست..من شمردم و اون داشت به لبام نگاه می کرد..
پشت پنجره آروم داشت منو صدا می کرد.حرفامون یه جور نامه س با جوابای
ساده..خوش به حال اونکه زود نامشو جواب داده..گرد خستگی هارو از رو
گونه هاش چیدم..گریه هامو بوسیدو گونه هاشو بوسیدم.. زیر سایه ی اون
شوق من نوشتم و اون خوند..من شکفتمو اون گفت. من نشستمو اون موند.
زندگی یه بازی بود.ما یه مهره از شطرنج.وعدمون بازم پاییز.ساعت همیشه۵
without u no future REZA
مرسی از اینکه بهم سر میزنین و با نظراتون خوشحالم میکنین.واسه همین میخوام واستون
یه آپ خوشگل کنم.......
گریه کن جدایی ها ما رو رها نمیکنن
آدما انگار برای ما دعا نمیکنن
گریه کن حالا حالا باید از هم جدا باشیم
بشینیم منتظر معجزه ی خدا باشیم
گریه کن منم دارم مثل تو گریه میکنم
به خدای آسمونا گلایه میکنم
گریه کن تو بختمون یه برف سنگین نیومد
این همه پرنده رد شد مرغ آمین نیومد
گریه کن برای روزایی که خورشیدی نداشت
دلای من و تو که به فردا امیدی نداشت
گریه کن فکر کن دلیلی ندارم فقط همین
واسه ی فاصله ای که از آسمونه تا زمین
گریه کن سبک میشی روزای خوش یادت میاد
گرچه تو تقویممون نسیتن اون روزا زیاد
گریه کن برای رویایی که قسمت نمیشه
یه شبم سر خدا واسه ما خلوت نمیشه
گریه کن برای قولی که بهش عمل نشد
واسه مشکلاتی که بودش و هست و حل نشد
گریه کن برای اولا که عاشقونه بود
حال هم رو پرسیدن فقط یه جور بهونه بود
گریه کن واسه همهواسه خودتبرای من
توی بارونی ترین ثانیه حرفتو بزن
گریه کن تا آیینه شه باز اون چشای شبنمت
واسه موندن لازمه فدای گریه کردنت..
چطور بود؟؟؟
سلام دوستای گلم
من بعد مدتها اومدمتو این مدت یه سری اتفاقهای خوبی واسم افتاد.
یکیش اینکه خیلی راحت اون محمد لعنتی رو فراموش کردم.الان تقریبا یه ساله با
یکی دیگه به اسم رضا هستم.واقعا وقتی با محمد مقایسش میکنم میبینم اون موقع
محمد لیاقت عشق پاک منو نداشت.البته الان خودش هر چند وقت درمیون بهم زنگ میزنه
با وجود رضا هیچ رغبتی ندارم که به زنگاش جواب بدم.خداکنه تو این مورد هم شکست نخورم...
چرا غمگینی؟؟
-عاشق شدم...
آیا عشق شیرین است؟؟
-بله شیرین تر از زندگی...
چرا تنهایی؟؟
-ویژگی عاشق این است...
لذت تنهایی در چیست؟؟
-فکر به او و خاطرات او...
چرا می روی؟؟
-برای اینکه او رفت...
دلت کجاست؟؟
-پیش او...
قلبت کجاست؟؟
-او برد...
پس حتما بی رحم بوده؟؟
-نه اصلا...
چرا؟؟
-چون باز هم او را می پرستم...
قاضی عقل بود و عشق محکوم بود به دور ترین نقطه ی مغز یعنی فراموشی...
قلب تقاضای عفو عشق را داشت ولی همه ی اعضا با او مخالف بودند.
قلب شروع کرد به طرفداری از عشق:
آهای چشم مگر تو نبودی که هر روز آرزوی دیدنش را داشتی؟؟
آهای گوش مگر شما نبودید در آرزوی شنیدن صدایش بودید؟؟
و شما پاها که همیشه در حال راه رفتن به سویش بودید.....
حالا چنین با او مخالفید؟؟ چرا؟؟؟
همه ی اعضا روبرگرداندند و به نشانه ی اعتراض جلسه را ترک کردند و تنها
عقل و قلب در جلسه ماندند. عقل گفت: دیدی قلب!همه از عشق بیزارند ولی متحیرم
عشق بیشتر از همه تو را آزرده چرا هنوز از او حمایت میکنی؟
قلب ناامید گفت: من بدون وجود عشق تنها تکه گوشتی هستم که هر ثانیه کار ثانیه قبل را تکرار
میکند و تنها با وجود عشق می توانم یک قلب واقعی باشم......
در تنهايي خود لحظه ها را برايت گريه کردم
در بي کسيم براي تو که همه کسم بودي گريه کردم
در حال خنديدن بودم که به ياد خنده هاي سرد و تلخت گريه کردم
در حين دويدن در کوچه هاي زندگي بودم که ناگاه به ياد لحظه هايي که بودي و اکنون نيستي ايستادم و آرام گريه کردم
ولي اکنون مي خندم آري ميخندم به تمام لحظه هاي بچگانه اي که به خاطرت اشک هايم را قرباني کردم
رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن
به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن
بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق
تقصیر چشمای تو بود ، وگرنه ما کجا و عشق ؟
سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت
بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت
تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس
تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس
عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم
وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم
رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن
به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن
هنوز یه قطره اشکتو به صد تا دریا نمی دم
یه لحظه با تو بودنو به عمر دنیا نمی دم
همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم
قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم
به قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی حس کنی هنوزم دوسش
داری.
چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آواره غرورش همه ی
وجودت له شده.
چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی
بگی.
چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی
تا نفهمه که هنوزم دوسش داری.
چقدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اونوقت آروم زیر
لب بگی
گل من باغچه ی نو مبارک.
پروردگارا از عشق امروزمان چیزی برای فردایمان باقی بگذاربه اندازه ی
یک نگاه..... به اندازه ی یک لبخند..... تا به یاد داشته باشیم که روزی
عاشق هم بودیم.
مهم نیست تمام سرزنش ها را می پذیرم به بهانه تولد حقایق غم انگیزی
که درد را به درد می آورد و آتش را می سوزاند سکوت می کنم تا به خاک
سپردن آخرین خاکسترهای آرزوی بر باد رفته ام آبرومندانه باشد.
گریه میکنم با شکوه مثل اقیانوس بلند مثل کوه او نمی شنود و
نمی داند که ماه خوشبختی مشترک همه ی بی ستاره هاست.
خدایا!!
خدایا!!
خدایا!!
خدایا!!
دیگر تاب پریشانی ندارم!
نه از آهن نه از سنگم.....
خدایا!!
چطور بود؟؟؟
عشق یعنی از سپیده تا سحر
عشق یعنی پانهادن در خطر
عشق یعنی لحظه ی دیدار یار
عشق یعنی دست در دست روزگار
عشق یعنی نغمه های هایده
عشق یعنی رقص آب و آینه
عشق یعنی عقل شد مدهوش تو
عشق یعنی مست در آغوش تو
عشق یعنی لب به لب انداختن
عشق یعنی جامه را انداختن
عشق یعنی لحظه های بیقرار
عشق یعنی صبر یعنی انتظار
عشق یعنی اشتیاق و اضطراب
عشق یعنی دلهره یعنی شتاب
عشق یعنی اشک یعنی عاطفه
عشق یعنی یادگاری خاطره
عشق یعنی لایق معشوق شدن
عشق یعنی با خدا همدم شدن
عشق یعنی جام لبریز از شراب
عشق یعنی تشنگییعنی سراب
عشق یعنی خواستن له له زدن
عشق یعنی سوختن پرپر زدن
عشق یعنی سالهای عمر سخت
عشق یعنی زهر شیرین بخت تلخ
عشق یعنی با خدایا ساختن.
انتظار
ای معنای انتظار یک لحظه بایست
دیوانه شدن به خاطرت کافی نیست؟
یک لحظه بایست و یک جمله بگو
تکلیف دلی که عاشقش کردی چیست؟!
چون از بس بهت زار زدم و حاجتمو خواستم و تو
اعتنایی نکردی خسته شدم.
خب به منم باید حق بدی من به خاطره این حاجتم
فقط دارم بهت التماس می کنم.
راستی خداجون یه خبر:
می خوام فراموشش کنم وقتی فکر میکنم میبینم
اون اگه واقعا منو دوست داشت انقدر راحت بی خیال
نمی شدو نمی ذاشت من انقدر زجر بکشم وداغون
شم.
ولی نهههههههههه!!!
نمی تونم....
باید منتظرش بمونم تا هر وقت که شد....
انتظار......
و اکنون شب است و تنهایی و چشمانی خیس.....
بدان که هر برگ که از دست روزگار از دفتر زندگانی ام جدا می شود
آرزویی دل نشین را با خود به همراه دارد که با فنا شدنش قسمتی از
وجود مرا به تباهی می کشاند و من هر روز در انتظار برگی سرور انگیزم
ولی افسوس:
ولی افسوس آن روز محبت انگیز هرگز فرا نخواهد رسید
و من هیچ گاه..... اما شاید روزی که سالهاست از آن می گریزم فرا رسد و
من در گورستان آرزوهایم در زیر خروارهای خاک که جسم مرا در آغوش
گرفته اند به ابدیت بپیوندم.
دوباره نمی خوام چشای خیسمو کسی ببینه
یه عمره حال و روزه من همینه
کسی به پای گریه هام نمی شینه
باز هم دلم گرفت و گریه کردم
باز هم به گریه هام می خندن
باز هم صدای گریمو شنیدن
همه به گریه هام می خندن
دوباره یه گوشه می شینم و واسه دلم میخونم
هنوز تو حسرت یه همزبونم
ولی نمیشه و اینو می دونم
بازم دوباره دلم گرفته
دوباره شعرام بوی غم گرفته
کسی نفهمید غمم چی بوده
دلیل یک عمر ماتمم چی بوده
دیشب دلم گرفته بود
مثل هوای بارونی
دلم هواتو کرده بود
هوای شیرین زبونی
دلم می خواست گریه کنم
بگم که سخته تنهایی
ای هم صدای آشنا
بگو که پیشم می مونی
نمی دونم کجایی و چه حالی و چه میکنی
ولی صدات تو گوشمه
میگی که اینجا می مونی
رفتم کنار پنجره
گفتم شاید ببینمت
دیدم محاله دیدنت
چون گل باید بچینمت
رو صندلی نشستم و
یهو دیدم یه قاصدک اومد پیشم
خبر آورد که آشنا
یه رازی رو بهت بگم
گفتم بگو
اومد نشست رو شونه هام
یواشکی چشماشو بست
تا نبینه اشک چشام
می گفت توی یه راهه دور
یه راهه دور و سوت و کور
مسافری نشسته بود
مسافری غریب و دلشکسته بود
از تو همش شکوه می کرد
با اشک و دل سرد
می گفت که یادت نمیاد
اون روزای آخریه
چقدر دلش می خواست
که تو نگاش کنی
نگاش کنی
صداش کنی
بهش بگی
دوسش داری
تا اومدم بهش بگم برو بگو دوستت دارم
دیدم که اون رفته بود و
منم دارم خواب می بینم.
تقدیم به آنانکه منتظر عشقشان اند.
منتظر بمانید.....
رفت...... تا می تونست دور شد......
غافل از اینکه کره ی زمبن گرد بود......
تو را گم میکنم هر روز و پیدا میکنم هر شب
بدین سان خوابها را با تو زیبا میکنم هر شب
تبی این کاه را چون کوه سنگین میکند آنگاه
چه آتشها که در این کوه برپا میکنم هر شب
تماشایی ست پیچ و تاب آتشها... خوشا بر من
که پیچ و تاب آتش را تماشا میکنم هر شب
مرا یک شب تحمل کن که تا باور کنی ای دوست
چگونه با جنون خود مدارا میکنم هر شب
چنان دستم تهی گردیده از گرمای دست تو
که این یخ کرده را از بیکسی ها تمنا میکنم هر شب
تمام سایه ها را میکشم بر روزن مهتاب
حضورم را ز چشم شهر حاشا میکنم هر شب
دلم فریاد میخواهد ولی در انزوای خویش
چه بی آزار با دیوار نجوا میکنم هر شب
کجا دنبال مفهومی برای عشق میگردی؟
که من این واژه را تا صبح معنا میکنم هر شب
محمد جان کاش وبلاگمو بخونی و بفهمی .....
از عذاب دیدنم آزاد باش
گر چه تو تنها تر از ما می روی
آرزو دارم ولی عاشق شوی
آرزو دارم بفهمی درد را
تلخی برخورد های سرد را
